Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Στα δικαστήρια για τα σκίτσα του Ιβ Σεν Λοράν




Ούτε μετά θάνατον δεν καταφέρνει να βρει γαλήνη ο Ιβ Σεν Λοράν... Πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, το όνομά του έχει βρεθεί στη μέση μιας αναπάντεχης δικαστικής διαμάχης που απειλεί την υστεροφημία του. Πρωταγωνιστές; Ο επί πολλά χρόνια σύντροφός του Πιερ Μπερζέ και ο πρώην ζιγκολό-σοφέρ του, Φαμπρίς Τόμας. Αιτία; Περίπου τετρακόσια σκίτσα ανυπολόγιστης αξίας, που φέρουν την υπογραφή καθώς και τις... ενδόμυχες σκέψεις του Γάλλου σχεδιαστή, αλλά φαίνεται ότι έπεσαν σε λάθος χέρια.
Τα περισσότερα από τα σκίτσα αυτά απεικονίζουν κομψές δημιουργίες του Γάλλου σχεδιαστή, ο οποίος τη δεκαετία του '60 ως διάδοχος του Ντιόρ έφερε την επανάσταση στη γυναικεία γκαρνταρόμπα. Κάποια από αυτά όμως θα ήταν φρόνιμο να παραμείνουν κρυφά, καθότι πιο ιδιωτικά: ερωτικά σχέδια στο όριο της πορνογραφίας, αλλά και καμιά δεκαριά καρικατούρες σημαντικών προσωπικοτήτων σε ακατάλληλες πόζες. Σκίτσα που ο πρώην σύντροφος του Ιβ Σεν Λοράν και κύριος φύλακας του έργου του, Πιερ Μπερζέ, θα ήθελε να κρατήσει μακριά από τη δημοσιότητα για να μην εκτεθεί το όνομα του Γάλλου μόδιστρου. Οχι τυχαία, τη δική του πόρτα χτύπησαν κάποιοι απεσταλμένοι από τη Γερμανία προκειμένου να του προτείνουν να τα αγοράσει προς 12 εκατομμύρια ευρώ, ειδάλλως θα τα δημοσιοποιήσουν!
Το alter ego του Ιβ Σεν Λοράν όμως, που παρέμεινε δίπλα του ακόμη και μετά το τέλος της σχέσης τους το 1978, έσπευσε να καταθέσει καταγγελία για αδικαιολόγητη κατοχή, πλαστογράφηση και απόπειρα εκβιασμού. Ο Μπερζέ υποστήριξε ότι τα σκίτσα κλάπηκαν στα τέλη της δεκαετίας του '80 από τον Φαμπρίς Τόμας, τον άντρα που ο Ιβ Σεν Λοράν είχε προσλάβει ως σοφέρ και στη συνέχεια έκανε εραστή του. «Πιστέψτε με, ο Ιβ δεν θα χάριζε τριακόσια σκίτσα σε κανέναν. Ενα-δύο, το πολύ. Αλλά τριακόσια, σε καμία περίπτωση» δηλώνει με πάσα βεβαιότητα ο Μπερζέ.
Ο Τόμας, από τη μεριά του, ο οποίος χώρισε από τον σχεδιαστή το 1992 και έκτοτε αποσύρθηκε σε ένα χωριουδάκι στον Καναδά, επιμένει ότι τα σκίτσα τού τα είχε δωρίσει ο Ιβ Σεν Λοράν ως ανταμοιβή για την αφοσίωσή του στη δύση της καριέρας του. Και εκείνος με τη σειρά του τα είχε δωρίσει το 1994 σε έναν εκατομμυριούχο Γερμανό τον οποίο φρόντιζε. Οι δυο τους επιχείρησαν μαζί να τα πουλήσουν στον Μπερζέ το 1999, ζητώντας του 20.000 ευρώ για να τα καταστρέψουν. Αυτό όμως, όπως φαίνεται, δεν συνέβη ποτέ. Ο Τόμας επιμένει τώρα ότι έχει πολλά χρόνια να επικοινωνήσει με τον Γερμανό φίλο του και ότι δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για τον νέο εκβιασμό προς τον Μπερζέ. Το αν λέει ή όχι την αλήθεια, θα το κρίνει πλέον το δικαστήριο...

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger