Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Καυτό σεξ σε πέντε λεπτά γίνεται;

Καυτό σεξ σε πέντε λεπτά γίνεται;

Κάνετε σεξ με ρυθμό χελώνας ή σαν να τρέχετε σε μαραθώνιο;Κοιτάζετε το ρολόι σας και χρονομετράτε  κάθε φορά την διάρκεια  της ερωτικής σας συνεύρεσης;Αν ναι αλλάξτε γρήγορα τακτική.
Έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ και στον Καναδά για το πόσο πρέπει να διαρκεί το σεξ απέδειξε σε αντίθεση με ότι εικάζεται πως οι ερωτικές συνευρέσεις που διαρκούν ώρες και …ώρες δεν προσφέρουν καμία ξεχωριστή ευχαρίστηση. Αντίθετα κουράζουν και  εκνευρίζουν τον ερωτικό σύντροφο.
Στην διάρκεια της έρευνας , ζητήθηκε από πέντε χιλιάδες ζευγάρια να αξιολογήσουν την διάρκεια της ερωτικής επαφής που θεωρούσαν «επιθυμητή», «επαρκή», «πολύ σύντομη» και «πολύ μακρά».
Έτσι πολύ σύντομη επαφή, χαρακτηρίστηκε αυτή που διαρκεί 1 με 2 λεπτά. Με λίγα λόγια ψεκάστε,  σκουπίστε, τελειώσατε.
Eπαρκής επαφή,  αυτή που κρατάει 3 ως 7 λεπτά όσο δηλαδή κάνεις να πιεις ένα  εσπρεσάκι στα όρθια.
Επιθυμητή επαφή,  από 7 μέχρι και 13 λεπτά. Νιώθεις ξεκούραστος και ετοιμάζεσαι για  δεύτερο γύρο.
Βαρετή ή κουραστική,  όταν η ερωτική συνεύρεση  ξεπερνάει τα 13 λεπτά: άντε να τελειώνουμε
Σχολιάζοντας   τα αποτελέσματα της έρευνας ο επικεφαλής  δρ.Κάμερον τόνισε πως«δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε κανέναν να νιώσει άσχημα!».Και συνέχισε τονίζοντας ότι δεν θα πρέπει οι άνθρωποι να αισθανθούν δυσάρεστα αν η σεξουαλική τους ζωή δεν ακολουθεί τους παραπάνω κανόνες.
Όλα αυτά αποτελούν ευρήματα που αντικατοπτρίζουν τον λεγόμενο «μέσο όρο». Δεν σημαίνει  όμως σε καμιά περίπτωση ότι όποιος δεν ανήκει σε αυτόν, έχει πρόβλημα!
«Αναφερόμαστε στη διάρκεια του σεξ, αυτής καθεαυτής!»
Τέλος κατέστησε σαφές ότι  οι χρόνοι που προκύπτουν από την έρευνα αντιστοιχούν αποκλειστικά στη διάρκεια του και όχι στα ερωτικά παιχνίδια που προηγούνται!

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger