Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: «Η ζωή μου θα είναι καλή και χωρίς παιδί»


Όσα σκέφτεται μια νέα ηθοποιός και γυναίκα.
Είναι πολύς καιρός που η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου ζει με μια βαλίτσα στο χέρι γυρίζοντας από πόλη σε πόλη λόγω της περιοδείας της παράστασης «Σ' αγαπάω, αλλά...»* . «Κάποιες φορές είναι υπέροχο και μαγευτικό και κάποιες φορές κουραστικό» λέει η Αλεξάνδρα ,η οποία  αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην Κρήτη, προσπαθώντας να συνδυάσει παραστάσεις και μπάνια.
Είναι αυτό το χειρότερο καλοκαίρι, επαγγελματικά μιλώντας ή όχι;
Όχι δεν θα έλεγα ότι είναι το χειρότερο καλοκαίρι, με την έννοια ότι κάναμε μια μεγάλη περιοδεία με το έργο «Σ' αγαπαώ, αλλά...» η οποία ήταν πολύ πετυχημένη
Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: «Η ζωή μου θα είναι καλή και χωρίς παιδί»Πότε ήταν η τελευταία φορά που σου έκαναν πρόταση να παίξεις σε σίριαλ;
Ήταν στους Βασιλιάδες, από τότε κα μετά δεν είχα κάτι επίσημο. Γίνονται συζητήσεις, αλλά είναι πολύ στον αέρα και πολύ φλου για να θεωρήσω ότι κάτι μπορεί να καταλήξει σε σοβαρή πρόταση.
Παλιά λέγατε όχι με μεγάλη ευκολία σε επαγγελματικές προτάσεις. Έχεις μετανιώσει για κάποια όχι;
Γενικά τα όχι που έχω πει, δεν τα έχω πει με ευκολία και χωρίς επεξεργασία. Τότε είχαμε πολλές επιλογές και ήταν επόμενο να μην μπορούμε να ανταπεξέλθουμε σε όλες τις δουλειές. Δεν μπορούσαμε να τα κάνουμε όλα, αναγκαστικά έπρεπε να αρνηθούμε σε κάποια. Όχι πει όχι σε δουλειές που θα ήθελα να συμμετάσχω, αλλά είχα προλάβει και είχα δώσει το λόγο μου και δεν ήθελα να φανώ ασυνεπής.
Παλιότερα ακούγαμε πως με τα όχι χτίζονται καριέρες. Ισχύει αυτό στις μέρες μας, που είναι δύσκολο να πει κανείς όχι.
Είναι αλήθεια η εποχή μας δεν ευνοεί τα όχι, αλλά είναι σημαντικό ακόμη και σε αυτή την εποχή να μπορούμε να έχουμε επιλογές και ίσως στις μέρες μας τα όχι να είναι πιο σημαντικά απ' ότι παλιότερα.
Σχεδόν 2 χρόνια γάμου. Τι συμπέρασμα έβγαλες ως τώρα;
Αυτό που πίστευα πάντα, ότι οι σχέσεις για να αντέξουν στον χρόνο θέλουν δουλειά και πολύ προσπάθεια.
Αυτός είναι ο δεύτερος σου γάμος. Τελικά είναι πολύ δύσκολο το «για πάντα»;
Το να το πεις είναι εύκολο, το να το τηρήσεις είναι δύσκολο. Γενικά δεν πιστεύω στο «για πάντα», το μόνο που υπάρχει είναι μια συνεχή αλλαγή και εξέλιξη και για να τα καταφέρει ένα ζευγάρι είναι μεγάλος άθλος, απαιτείται πολύ προσπάθεια και συνεχή γιατί ξεκινάς με καλές προσθέσεις και τα προβλήματα εμφανίζονται στην πορεία.
Έχεις μετανιώσει που δεν έχεις κάνει παιδί; Το ξέρω πώς είναι ερώτηση που στην κάνουν κάθε χρόνο, αλλά οι άνθρωποι αλλάζουμε γνώμη;
Κοίτα έχω ακόμη περιθώρια, ρώτησέ με το ίδιο σε 5 χρόνια.
Θέλεις όμως να κάνεις παιδιά;
Σαφώς θέλω, αλλά είναι ήρεμη με όλο αυτό το θέμα. Αν είναι να 'ρθει καλώς ας έρθει, θα το προσπαθήσω χαλαρά, δεν μπορώ να τρελαθώ με αυτό το θέμα. Η ζωή μου θα είναι καλή και μια χαρά και χωρίς παιδί.
Φαίνεσαι πιο αδύνατη από ποτέ. Έτυχε ή είναι αποτέλεσμα δίαιτας και διατροφής;
Δεν νομίζω ότι είμαι πολύ αδύνατη. Είμαι ίσως ενάμιση κιλό πιο κάτω από ότι είμαι πάντα και μάλλον είναι αποτέλεσμα της διατροφής της περιοδείας.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που πείνασες, αλλά αντιστάθηκες;
Δεν θυμάμαι ειλικρινά να έχω αντισταθεί σε φαγητό ή σε κάτι που δεν θα το φάω λόγω δίαιτας. Ενδίδω στα πάντα.
Έχεις δοκιμάσει δίαιτες εξπρές ή έχεις πέσει θύμα κάποιων που υπόσχονται πολλά κιλά σε λίγες ημέρες;
Όχι ευτυχώς δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνω δίαιτα. Αυτό που μου συμβαίνει πάντα είναι να βάζω 2 με 3 κιλά το χειμώνα, τα οποία τα χάνω το καλοκαίρι. Έτσι είμαι όλη μου τη ζωή, χωρίς σκαμπανεβάσματα, όμως αν έπρεπε να κάνω δίαιτα, δεν θα διάλεγα ποτέ δίαιτα εξπρές.
Υπάρχουν μέρες που κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και νιώθεις άσχημα;
Υπάρχουν μέρες που δεν μου αρέσει η εικόνα μου, αλλά φαντάζομαι αυτό ισχύει για όλες τις γυναίκες. Πάντως σε γενικές γραμμές αυτό που βλέπω με ικανοποιεί και δεν έχω κανένα θέμα με τη φθορά του χρόνου.
Τι είναι αυτό που οδηγεί τις γυναίκες στην υπερβολή σε ό,τι αφορά πλαστικές επεμβάσεις και ενέσιμα;
Μια βαθιά ανασφάλεια και μια έλλειψη αισθητικής και μπορεί να χαθεί το μέτρο. Προφανώς κάποιες δεν μπορούν να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι μεγαλώνουν, φοβούνται ότι θα χάσουν αυτό που έχουν, θέλουν να παραμείνουν παγωμένες στο χρόνο και χίλιες δυο δικαιολογίες, που πηγάζουν από αυτό που σου είπα πριν, από μια βαριά μορφής ανασφάλειας.
Βαριέσαι το γυμναστήριο ή όχι;
Πάρα πολύ το βαριέμαι και γι αυτό δεν πηγαίνω καθόλου. Δεν είμαι φαν, όμως μου αρέσει η γιόγκα και όταν βρίσκω χρόνο κάνω συστηματικά.
Είσαι οπαδός αυτών που λένε ότι οι γυναίκες είναι όμορφες με τις ρυτίδες τους ή οπαδός όσων λένε ότι θα κάνουν ότι μπορούν για να τις καθυστερήσουν;
Τη φθορά του χρόνου δεν μπορείς να την αποφύγεις, αλλά πιστεύω με την κατάλληλη πρόληψη μπορείς να την καθυστερήσεις. Είναι γοητευτικό να μεγαλώνεις είτε είσαι άντρας, είτε γυναίκα και να δείχνεις στην ηλικία σου ακόμη και με τις μικρές φθορές, παρά να προσπαθείς να εξαφανίσεις το χρόνο, τσιτώνοντας το δέρμα σου.
Τι σκέφτηκες μόλις έμαθες την είδηση για τον Τόμας Πρωτόπαπας;
Ήταν μεγάλο σοκ και όποτε το σκέφτομαι δεν μπορώ να το ξεπεράσω. Ακόμη δεν το έχω αποδεχτεί σαν γεγονός, μου φαίνεται εξωπραγματικό.
* Πρόγραμμα επόμενων παραστάσεων
Τετάρτη, 21 Αυγούστου Αρκαλοχώρι Ηρακλείου 
Πέμπτη, 22 Αυγούστου Ιεράπετρα
Σάββατο, 24 Αυγούστου Ηράκλειο
Δευτέρα, 26 Αυγούστου Παπάγου

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger