Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

Αντίο με χειροκρότημα στον σπουδαίο Νίκο Φώσκολο




Το ταλέντο του Νίκου Φώσκολου δεν περιοριζόταν στο να πλάθει ιστορίες και να τις μοιράζεται με τον κόσμο. Είχε επίσης το χάρισμα να ανακαλύπτει ηθοποιούς, να τους επιβάλλει, να τους κάνει αναγνωρίσιμους και να τους καθιερώνει στη συνείδηση του κοινού. Τους ένιωθε δικούς του ανθρώπους, παιδιά του, οικογένειά του. Αυτή η οικογένεια λοιπόν βρέθηκε σύσσωμη χθες στο κοιμητήριο της Ηλιούπολης για να πει το «τελευταίο αντίο» στον δάσκαλο, τον πατέρα, τον φίλο. Να δώσει το τελευταίο χειροκρότημα σε έναν σπουδαίο παραμυθά που ένωσε οικογένειες γύρω από τη μικρή οθόνη με τις -υπερβολικές κατά πολλούς- ιστορίες του που όμως οι τηλεθεατές τις λάτρεψαν.

Η κηδεία του «Μίδα της ελληνικής μυθοπλασίας», που με ό,τι καταπιανόταν γινόταν χρυσός, ήταν μια συγκέντρωση με τα μεγαλύτερα αστέρια της «χρυσής εποχής» του ελληνικού σινεμά, της ασπρόμαυρης και στη συνέχεια της έγχρωμης τηλεόρασης! Ο παλιός, καλός φίλος του Νίκου Φώσκολου Γιάννης Βογιατζής εκφώνησε πρώτος επικήδειο λόγο και θυμήθηκε την εποχή που ο εκλιπών ήταν ένας 18χρονος νεαρός με κρεμεζί πουκάμισο και παρακολουθούσε φανατικά κινηματογράφο στα σινεμά της γειτονιάς τους, στην Ηλιούπουλη. Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο σκηνοθέτης Τάκης Βουγιουκλάκης για να τονίσει ότι όλος ο κόσμος των σκηνοθετών γονατίζει μπροστά στο τεράστιο έργο που έχει αφήσει, ενώ τελευταίος μίλησε ο Μίνως Κυριακού που τον ευχαρίστησε μέσα από την ψυχή του για τις μεγάλες επιτυχίες που δημιούργησε στον ΑΝΤ1. Τραγικές φιγούρες, η τρίτη και τελευταία σύζυγος του Νίκου Φώσκολου, η Τόνια, αλλά και η δεύτερη κατά σειρά γυναίκα του, η Ελλη, συνοδευόμενη από την κόρη τους Ντέλλα, καθώς και ο γιος του Σπύρος Φώσκολος από τον πρώτο του γάμο (με την Τζέλλα).

Ανάμεσα σε εκείνους που είπαν το τελευταίο αντίο στον άνθρωπο που τους έδωσε τους ρόλους της ζωής τους κι εκτινάχθηκε στα ύψη η καριέρα τους ήταν η Γκέλυ Μαυροπούλου. Η μεγάλη μας πρωταγωνίστρια, που έλαμψε στο πανελλήνιο με τον ρόλο της στον «Αγνωστο πόλεμο», ήταν εκεί για να τον αποχαιρετήσει. «Ο Νίκος γνώριζε το μυστικό της επιτυχίας. Με πίστευε πάρα πολύ, του άρεσα ως ηθοποιός και μου έδωσε πολλές επιτυχίες» μας είπε συγκινημένη η ηθοποιός.

Η παρουσία της στον χώρο μάς έφερε στον νου και τον έτερο πρωταγωνιστή της θρυλικής σειράς τής τότε ΥΕΝΕΔ, τον Αγγελο Αντωνόπουλο που υποδυόταν τον συνταγματάρχη Βαρτάνη, αλλά δεν μπορέσαμε να τον εντοπίσουμε πουθενά. «Ο Αγγελος Αντωνόπουλος από τον “Αγνωστο πόλεμο” και ο Χρήστος Πολίτης από τη “Λάμψη” ήταν οι μεγάλοι απόντες από την τελευταία πράξη της ζωής του Νίκου Φώσκολου» ψιθύριζαν πολλοί από τους παρευρισκομένους.

Αντίθετα, η Μαρία Αλιφέρη (το πιο λαμπρό αστέρι της τηλεόρασης στα τέλη της δεκαετίας του '70, που πρωταγωνίστησε στις σειρές  του Φώσκολου «Εν τούτω νίκα» και «Κραυγή των λύκων») δεν θα μπορούσε να λείπει από το στερνό αντίο στον άνθρωπο που τόσο πολύ την αγάπησε και τη στήριξε, όπως μας είπε η ίδια. Η Κάτια Δανδουλάκη -άλλη μία μεγάλη τηλεοπτική μούσα του Φώσκολου-, που έφτασε στο νεκροταφείο από τους πρώτους, τόνισε: «Ο Νίκος είχε το ευλογημένο ένστικτο να αγγίζει την ψυχή του μεγάλου κοινού».

Παρόντες και όλοι οι αστέρες της «χρυσής εποχής» του σινεμά

Εκτός από τους πρωταγωνιστές στις τηλεοπτικές του σειρές, παρόντες ήταν και αστέρες της «χρυσής φουρνιάς» του σινεμά. Ανάμεσά τους, η Ζωή Λάσκαρη, η Μάρθα Καραγιάννη, η Αννα Φόνσου, ο Λάκης Κομνηνός, ο Κώστας Πρέκας, ο Γιώργος Σίσκος, ο Φαίδων Γεωργίτσης, ο Θάνος Καληώρας, ο Σπύρος Μισθός, ο Γιώργος Ματαράγκας, ο Ζαχαρίας Ρόχας και η Νάντια Μουρούζη.

Επίσης είδαμε πολλούς από τους ηθοποιούς που διακρίθηκαν στις τηλεοπτικές σειρές «Λάμψη» (με τα 3.457 επεισόδια και την είσοδο στο ελληνικό βιβλίο Γκίνες) και «Καλημέρα Ζωή», την Ελένη Κούρκουλα, τον Γιώργο Βασιλείου, τον Δημήτρη Αρώνη, τη Μαίρη Βιδάλη, τη Λουκία Παπαδάκη, τον Σταμάτη Γαρδέλη, τον Νίκο Σταγόπουλο, καθώς και πολλούς απλούς ανθρώπους που βρέθηκαν στο νεκροταφείο για να τιμήσουν τον άνθρωπο που, όπως μας είπαν κάποιοι, τους έφτιαχνε τα απογεύματα με τις ιστορίες του Γιάγκου Δράκου και όχι μόνο.

Να προσθέσουμε ότι ανάμεσα στα στεφάνια που είχαν σταλεί ξεχώριζαν αυτά του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και του υπουργού Πολιτισμού Πάνου Παναγιωτόπουλου.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger