Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών CABARET 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ - 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013/17:00, 20:00 & 21:00



Το πολυβραβευμένο Καμπαρέ, που σφράγισε την ιστορία των μιούζικαλ, τόσο ως θεατρικό έργο (8 Βραβεία Τόνυ), όσο και σαν ταινία (8 Όσκαρ), ανεβαίνει σε μία ελληνική υπερπαραγωγή που αναμένεται να αποτελέσει το μεγαλύτερο θεατρικό γεγονός με το οποίο θα ανοίξει ο φετινός χειμώνας. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Ρήγος και συμμετέχει ένα καστ εξαιρετικών ηθοποιών, τραγουδιστών και χορευτών.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Βερολίνο του 1930. Στη σκιά του ναζιστικού εφιάλτη ένα υπόγειο Καμπαρέ κινείται στους ρυθμούς της νύχτας και όλα τα πρόσωπα του έργου, με κυρίαρχο αυτό της νεαρής περφόρμερ Σάλλυ Μπόουλς, ζουν την προσωπική τους ιστορία με φόντο την ταραγμένη εκείνη εποχή.

Είναι βασισμένο στο βιβλίο του Joe Masteroff, στο έργο του John van Druten “I am a camera” και στο διήγημα του Christopher Isherwood “Goodbye to Berlin”.

Στίχοι: Fred Ebb
Μουσική: John Kander

Σκηνοθεσία – Χορογραφία – Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος
Μετάφραση:  Έρι Κύργια
Απόδοση στίχων: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική διεύθυνση - ενορχήστρωση : Δημοσθένης Γρίβας
Φωνητική διδασκαλία: Λία Βίσση
Κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης
Συνεργάτης-Σκηνογράφος: Μαίρη Τσαγκάρη
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Άγγελος Παναγόπουλος, Έλενα Σκουλά
Βοηθός χορογράφου: Νίκος Μαριάνος

The Emcee: Δημήτρης Λιγνάδης
Sally Bowles: Μαρία Ναυπλιώτου
Fräulein Snhneider: Τάνια Τσανακλίδου
Herr Schultz: Μιχάλης Μητρούσης
Ernst Ludwig: Παναγιώτης Μπουγιούρης
Clifford Bradshaw: Γιώργος Νανούρης 
Fräulein Kost: Νάντια Μπουλέ

Συμμετέχουν:
Max: Χρήστος Τανταλάκης
Bobby: Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης

Χορεύουν οι: Πάνος Αθανασόπουλος, Ελίζα Γεροντάκη, Αλεξάνδρα Γρηγορίου, Άννα Μάγκου, Ραφαήλ Σωτήρης Μποβολανέας, Αναστάσιος Ξιαρχογιαννόπουλος, Χρήστος Ξυραφάκης, Ιόβη Φραγκάτου, Φανή Φωκά, Wiveca Hartmann
Δημοσθένης Γρίβας μπάσο
Κώστας Γιαξόγλου πιάνο 
Άγγελος Τζαμαρίας τρομπόνι 
Στέλιος Χατζηκαλέας τρομπέτα, φλικόρνο 
Χρήστος Κωνσταντινίδης ντραμς 
Γιώργος Κάστανος τενόρο σαξόφωνο, κλαρινέτο
Γιώργος Κοντομιχάλης άλτο σαξόφωνο, φλάουτο

Διοργάνωση: Live2

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger