Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

«Εφυγε» ο έρωτας της Μαρινέλλας!




Εφυγε από τη ζωή ο Φάνης Κούρκουλος, ο γοητευτικός και ταλαντούχος χορευτής της δεκαετίας του '80, που είχε συνδέσει το όνομά του σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο με τη Μαρινέλλα. Ο 57χρονος άντρας, που περνούσε δύσκολα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, χτυπήθηκε από βαρύ εγκεφαλικό, το οποίο στάθηκε μοιραίο για τη ζωή του. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 11.00 από το Γ' Νεκροταφείο.

Πριν από περίπου δεκαπέντε μέρες ο Φάνης Κούρκουλος εισήχθη στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση. Η είδηση του σοβαρού προβλήματος υγείας του συγκλόνισε παλιούς φίλους και συνεργάτες του από την εποχή που ο χορευτής και μετέπειτα επιχειρηματίας νυχτερινών κέντρων έγραφε τη δική του ιστορία στην εγχώρια σοουμπίζ. Το τηλεφωνικό κέντρο της «Espresso» την ημέρα που η εφημερίδα μας κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τη μεγάλη περιπέτεια υγείας του κατακλύστηκε από ανθρώπους που ήθελαν να μάθουν νέα του, αλλά και να τον επισκεφθούν στο νοσοκομείο.

Θα πρέπει να πούμε ότι ο Φάνης Κούρκουλος ανέβηκε μεγάλο Γολγοθά, καθώς αντιμετώπιζε έντονο πρόβλημα επιβίωσης. Ο επιχειρηματίας Κώστας Αναγνωστάκος και οι τραγουδιστές Δημήτρης Νεζερίτης και Σταύρος Λιβυκός ήταν από τα λίγα άτομα που τον στήριξαν με κάθε τρόπο.

«Η αλήθεια είναι πως ο Φάνης περνούσε πολύ μεγάλες στενοχώριες και κάποιοι κάναμε αυτό που θα έκανε ο καθένας, όταν ένας καλός φίλος του τα βγάζει πέρα πολύ δύσκολα. Αλλωστε ήταν ένας ευγενικός άνθρωπος, δεν ζητούσε ποτέ τίποτα» λέει στην «Espresso» o κ. Αναγνωστάκος, ο οποίος την περασμένη άνοιξη βρέθηκε μαζί με τον πάλαι ποτέ χορευτή στο θέατρο Παλλάς για να δει το μιούζικαλ «Chicago», στο οποίο ο μεγάλο έρωτας των νεανικών του χρόνων, η Μαρινέλλα, κρατούσε έναν χαρακτηριστικό ρόλο.

«Μετά το φινάλε του έργου ο Φάνης είχε στα παρασκήνια μια πολύ εγκάρδια συνάντηση με τη Μαρινέλλα» θυμάται ο ίδιος. «Είπανε τα δικά τους, για το τι κάνουν και οι δύο σήμερα, για την προσωπική τους ζωή, αλλά ο Φάνης δεν της έδωσε να καταλάβει το παραμικρό για τις μεγάλες δυσκολίες που περνούσε τον τελευταίο χρόνο».

Τα μπαλέτα στη δεκαετία του '70 και το σινεμά

Ο Φάνης Κούρκουλος μπήκε στον καλλιτεχνικό χώρο στα τέλη της δεκαετίας του '70 ως μέλος μπαλέτων σε νυχτερινά κέντρα. Από το 1980 έκανε κάποιες εμφανίσεις σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως στο «Οταν οι ρόδες χορεύουν» του Γιάννη Δαλιανίδη, με τον Σταμάτη Γαρδέλη και τη Βάσια Παναγοπούλου. Η συνεργασία του με τη Μαρινέλλα το 1983 στον Διογένη τον έφερε στο προσκήνιο. Τότε ήταν γνωστός ως «ο νεαρός άντρας που έχει κλέψει την καρδιά της δημοφιλούς τραγουδίστριας». Το ειδύλλιό τους διήρκεσε περίπου πέντε χρόνια.

Το 1985 ο Φάνης Κούρκουλος πέρασε στον τομέα των επιχειρήσεων νυχτερινών κέντρων, ανοίγοντας -μαζί με τον Σαράντη Παπαχριστόπουλο- το περίφημο «Lady M» στην οδό Φιλελλήνων. Λέγεται ότι το όνομά του παρέπεμπε στη μεγάλη αγάπη του, που δεν ήταν άλλη από τη Μαρινέλλα. Στη συνέχεια πηγαίνει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κέρκυρα, όπου ανοίγει διάφορα νυχτερινά μαγαζιά, αντιμετωπίζοντας όμως κάποια στιγμή μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Επειτα γίνεται μετρ σε διάφορα κέντρα διασκέδασης στην περιφέρεια και στην Αθήνα. Από τον γάμο του απέκτησε έναν -22χρονο σήμερα- γιο.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger