Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

Τελικά ήταν αυτοκτονία





Αποφάσισε να τελειώσει τη ζωή του. Να δραπετεύσει μια για πάντα μακριά από τα οικονομικά προβλήματα και την αχαριστία που βίωσε, όταν ανακάλυψε ότι οι δύο γυναίκες τις οποίες εμπιστευόταν τον πρόδωσαν με τον χειρότερο τρόπο. Ετσι, το βράδυ της 27ης Αυγούστου οι μαύρες σκέψεις που στοίχειωναν το μυαλό και την ψυχή του Μιχάλη Ασλάνη  μετατράπηκαν σε θανατηφόρο κοκτέιλ φαρμάκων. Λίγες ώρες νωρίτερα είχε δεχτεί ένα τηλεφώνημα από το Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων που τον ενημέρωνε ότι είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψής του για χρέη. Κλείστηκε στο διαμέρισμά του στην οδό Σκουφά στο Κολωνάκι και ο χρόνος σταμάτησε... Ανοιξε δεκάδες κουτιά με υπνωτικά χάπια και ένα με παρακεταμόλη, τα κατάπιε και «έφυγε» χωρίς να υποφέρει.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο ιατροδικαστής Σωτήρης Μπουζιάνης, όταν έφτασαν στα χέρια του τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων, δύο και πλέον μήνες μετά τον αναπάντεχο χαμό του αγαπημένου Ελληνα σχεδιαστή, δίνοντας σαφείς απαντήσεις για τα ακριβή αίτια του θανάτου του. «Πλέον είναι ξεκάθαρο ότι ο θάνατός του οφείλεται σε αυτοκτονία. Κατανάλωσε θανατηφόρα  δόση φαρμάκων. Ηθελε να “φύγει”» είπε στην «Espresso» ο κ. Μπουζιάνης και πρόσθεσε: «Υπολογίζεται ότι ο θάνατός του επήλθε αρκετές ώρες προτού βρεθεί νεκρός. Ωστόσο, δεν υπέφερε... Η μεγάλη ποσότητα των φαρμάκων που βρέθηκαν στον οργανισμό του προκάλεσε αρχικά απώλεια συνείδησης. Επειτα σταδιακά σταματά η αναπνοή και επέρχεται ο θάνατος... Αυτό μπορεί να διήρκεσε λίγα λεπτά της ώρας».

Το άψυχο σώμα του Μιχάλη Ασλάνη είχε εντοπιστεί την επόμενη μέρα, μεσημέρι της 28ης Αυγούστου, όταν μια συνεργάτιδά του τον βρήκε να κείτεται κουλουριασμένος δίπλα στο κρεβάτι του, στο πάτωμα της κρεβατοκάμαράς του, έχοντας δίπλα του μεγάλη ποσότητα χαπιών και τέσσερα σημειώματα, εκ των οποίων τα δύο γραμμένα στα γαλλικά, στα οποία ανέφερε τα οικονομικά προβλήματά του και τις σκέψεις για το θολό μέλλον. Τον τελευταίο καιρό ταλαιπωρούνταν από υπέρταση, ενώ αντιμετώπιζε πρόβλημα με το σάκχαρό του. «Τα χάπια που πήρε δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε» επισήμανε κατηγορηματικά ο ιατροδικαστής.

Τα στοιχεία που βρήκαν οι αστυνομικοί της Ασφάλειας μαρτυρούσαν ότι ο σχεδιαστής είχε επιλέξει να βάλει τέλος στη ζωή του. Ωστόσο, ο φάκελος της υπόθεσης παρέμεινε ανοιχτός ώσπου να εκδοθεί το πόρισμα του ιατροδικαστή και να αποκλειστεί -έστω και τυπικά- η εγκληματική ενέργεια. Από τη νεκροψία - νεκροτομή είχε εντοπιστεί ότι ο σχεδιαστής έφερε δύο μικρές εκδορές στα γόνατα, που αναφέρονταν ως «ανεπαίσθητες» και ότι ενδεχομένως προήλθαν από την πτώση του στο πάτωμα ή λόγω της τριβής καθώς προσπάθησε να φτάσει στο κρεβάτι, όταν άρχισε να νιώθει ότι χάνει τις αισθήσεις του.

ΓΙΟΥΛΗ ΣΤΑΡΙΔΑ


 Μπέρδεψε τα χάπια του, λένε οι φίλοι του

«Σημασία έχει ότι ο φίλος μου “έφυγε”. Τώρα, το πώς έγινε αυτό, είναι δικός του λογαριασμός. Ο Μιχάλης έπαιρνε διάφορα χάπια, όπως για το σάκχαρο, την παλινδρόμηση που είχε, για την πίεση, καθώς και υπνωτικά προκειμένου να κοιμάται, τα τελευταία 20 χρόνια. Δεν θέλει και πολύ για να... χάσεις την μπάλα. Εμείς πάντως που είμαστε κολλητοί του φίλοι είμαστε σίγουροι ότι ο Μιχάλης δεν αυτοκτόνησε, απλώς μπέρδεψε τα χάπια. Ο χαμός είναι ένα δυσαναπλήρωτο κενό και έχει θλίψει όλους τους φίλους του» δήλωσε ο γνωστός pr man Γιάννης Καζανίδης μόλις έμαθε το πόρισμα του ιατροδικαστή.

Ο συνάδελφος και φίλος του Μιχάλη Ασλάνη, Μάκης Τσέλιος, δεν μπορεί κι εκείνος να πιστέψει ότι ο φίλος τους, σύμφωνα με το συμπέρασμα του ιατροδικαστή Σωτήρη Μπουζιάνη, αυτοκτόνησε.

«Δεν θέλω να σκεφτώ τίποτα περισσότερο, μόνο ότι ο Μιχάλης, πάνω στο κομφούζιο που είχε και στα προβλήματά του, μπέρδεψε τη σειρά των χαπιών και την ποσότητα και έτσι συνέβη το μοιραίο γεγονός, το οποίο μας έχει στενοχωρήσει τόσο πολύ και όσο περνάει ο καιρός αισθανόμαστε το κενό να μεγαλώνει».


ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger