Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

ipop

tsapanidou-Τσαπανίδου

Την προσοχή σας παρακαλώ. Έχω ιδέα!

Ως γνωστόν έχουμε «ξεβολευτεί». Άλλος έχασε τη δουλειά του, άλλος την διατηρεί αλλά με μισθό-φιλοδώρημα, άλλος σκοτώνεται στη δουλειά αλλά δεν πληρώνεται κλπ. Όμως η ζωή δεν περιμένει. Κι ενώ για αλλού ξεκίνησε, τελικώς αλλού βγάζει, κάποιους από εσάς. Καθημερινά λαμβάνω μηνύματα από ανθρώπους που αποφάσισαν να αλλάξουν δουλειά και να δοκιμάσουν αυτό που ονειρεύονταν μια ζωή! Άνθρωποι που αντί για το μαύρο της κρίσης βλέπουν τα χρώματα της πραγματικής τους επιθυμίας και ευτυχίας. Εκεί που οι άλλοι βλέπουν συντρίμμια, αυτοί χτίζουν θεμέλια. Τοποθετούν τον εαυτό τους στο αύριο και προχωρούν με όραμα. Στηρίζονται στα πόδια τους και δεν ακουμπούν σε πλάτες άλλων. Δημιουργούν με υλικά από το μέλλον. Γεμίζουν κενά σε έναν κόσμο που αλλάζει με ένταση. Αξιοποιούν ικανότητες σε μια αγορά που δημιουργεί συνεχώς νέες δουλειές. Νέοι αλλά όχι μόνο ηλικιακά. Νέοι στο μυαλό. Φρέσκοι ανήσυχοι δημιουργικοί επινοητικοί άνθρωποι.
Τα μηνύματά τους στο mail ή στα social media με κάνουν να αισιοδοξώ πως κάτι γίνεται ακόμα κι αν είναι μικρό σε κλίμακα. Όλα όμως έχουν μια κοινή συνιστώσα. Όλοι χρειάζονται βοήθεια. Και τη ζητούν. Μια προβολή από το www.ipop.gr ή μια αναφορα στο twitter μου, ένα post στο facebook, κάτι να πω στην εκπομπή! Κάτι. Που θα τους φέρει σε επαφή με μεγαλύτερο κοινό. Κάτι που θα κάνει γνωστή τη δουλειά τους. Κάτι που θα τους βοηθήσει να χτίσουν γρηγορότερα το όνειρό τους. Γιατί όποιος ξεκίνησε το ταξίδι της αναζήτησης, κατάλαβε ότι δεν μπορεί να το κάνει εύκολα. Θα βρει εμπόδια που θα τον αποθαρρύνουν, θα πέσει σε γκρεμούς, θα βρει τοίχους. Κάποιες φορές θα είναι και επικίνδυνο το ταξίδι αυτό. Όποιος λοιπόν το ξεκίνησε, ξέρει ότι υπάρχει τρόπος να τα καταφέρει. Αλλά όχι μόνος του. Η λύση είναι να απλώσει το χέρι και να βρει βοήθεια. Λόγω της δουλειάς μου και αυτής της θέσης που έχω, βρίσκομαι συνέχεια μπροστά σε χέρια απλωμένα. Χέρια που ζητάνε βοήθεια. Άξια χέρια. Ανθρώπων που έχουν όραμα. Ανθρώπων που θαυμάζω. Που έχουν τα κότσια να κάνουν αλλαγές, να τολμήσουν. Άλλωστε πώς να πας μπροστά χωρίς να τολμήσεις αλλαγές;
Η Αιμιλία Κρητικού είναι μία από αυτούς τους ανθρώπους. Την γνώρισα πέρυσι μέσω mail λίγο πριν τελειώσει η τηλεοπτική σεζόν. «Οικονομολόγος σπούδασα» μου είπε «αλλά αποφάσισα να τα βροντήξω και να ακολουθήσω το όνειρό μου. Έγινα σχεδιάστρια μόδας. Και θέλω να σου ράψω ρούχα να τα φοράς στην εκπομπή»  Μου άρεσε. Χαρούμενη κοπέλα έξυπνη και εργατική. Φόρεσα τα ρούχα της. Της έκανα και μια συνέντευξη στην εκπομπή.



ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger