Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

Δημιούργησαν μίνι ανθρώπινους εγκεφάλους για νέες θεραπείες





Μίνι ανθρώπινους εγκεφάλους ανέπτυξαν Αυστριακοί επιστήμονες στο εργαστήριο. Στόχος, να διεισδύσουν στα άδυτα των νευρολογικών διαταραχών, να κατανοήσουν τους μηχανισμούς τους και να  α δοκιμάσουν πρωτοποριακά φάρμακα.
Οι νευροεπιστήμονες από το Ινστιτούτο Μοριακής Βιοτεχνολογίας της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών χαρακτήρισαν τα ευρήματά τους εντυπωσιακά, ενώ επισήμαναν ότι τα πειράματα δεν εγείρουν ηθικά ζητήματα, καθώς οι εγκέφαλοι δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένοι ώστε να μπορούν να σκέφτονται ή να αισθάνονται. Οπως εξήγησαν, οι εργαστηριακοί εγκέφαλοι δεν ξεπερνούν το μέγεθος ενός μπιζελιού, όμως παρέχουν τη βάση για να μελετηθούν δεκάδες νευρολογικές ασθένειες.
Για να τους δημιουργήσουν, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα ή ενήλικα δερματικά κύτταρα για να παράξουν ουσιαστικά την περιοχή του εμβρύου που εξελίσσεται αργότερα σε εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό, το νευροεκτόδερμα. Στη συνέχεια το πήραν και το εισήγαγαν σε μικροσκοπικές σταγόνες ενός τζελ ώστε να προσφέρουν στον ιστό μία «σκαλωσιά» για να αναπτυχθεί και το τοποθέτησαν σε έναν περιστρεφόμενο βιοαντιδραστήρα, που το τροφοδοτούσε με θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο. Τα κύτταρα άρχισαν να αναπτύσσονται και να διαχωρίζονται στις διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, φτάνοντας σε ανάπτυξη αυτήν που έχει ο εγκέφαλος ενός εμβρύου εννέα εβδομάδων.
«Τα εγκεφαλικά οργανοειδή, όπως χαρακτήρισαν τους μίνι εγκεφάλους οι επιστήμονες, είναι κατάλληλα για να μελετήσουμε την ανάπτυξη του εγκεφάλου και οτιδήποτε τη διαταράσσει» εξήγησε ένας από τους ερευνητές, ο δρ Γιούργκεν Κνόμπλιχ. Μέχρι στιγμής η επιστημονική ομάδα έχει χρησιμοποιήσει τους μίνι εγκεφάλους για να διερευνήσει μία πάθηση που λέγεται μικροκεφαλία και χαρακτηρίζεται από τη μικρότερη ανάπτυξη του εγκεφάλου. Δημιουργώντας έναν μίνι εγκέφαλο από τα δερματικά κύτταρα ενός πάσχοντα, η επιστημονική ομάδα κατάφερε να μελετήσει σε ποιο σημείο διαταράχτηκε η ανάπτυξη του εγκεφάλου. Οπως διαπίστωσαν, τα κύτταρα άρχιζαν να μετατρέπονται σε νευρώνες πολύ πρόωρα, με αποτέλεσμα να μην πολλαπλασιάζονται σε ικανοποιητικό βαθμό προτού εξειδικευτούν.
«Απώτερος σκοπός είναι να μελετήσουμε τις πιο κοινές νευρολογικές διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια ή ο αυτισμός, ασθένειες που εκδηλώνονται κυρίως στους ενήλικες, αλλά έχει αποδειχτεί ότι προκαλούνται από ελαττώματα κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του εγκεφάλου» τόνισε ο δρ Κνόμπλιχ.


ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή


Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας
Ένα παγκόσμιο μήνυμα αντίστασης


Πάνω από 50.000 θεατές παρακολούθησαν την παράσταση το «σκληρό καλοκαίρι» του 2015 σε όλη την Ελλάδα. Για μια παράσταση «τίμια και σεβαστική στο είδος» έκανε λόγο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ενώ η Στέλλα Χαραμή παρατήρησε την επικράτηση της «απόλυτης σιωπής», όχι απλώς στη θέαση της παράστασης αλλά «στο άκουσμα του σοφόκλειου λόγου».

«Ο λόγος του Σοφοκλή λειτούργησε κατά τη γνώμη μου ως ένα πολιτικό αντανακλαστικό από την πλευρά του κόσμου στη συγκεκριμένη περίοδο που ανέβηκε η παράσταση», παρατηρεί ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης και συνεχίζει: «Θεατές από όλη την Ελλάδα μετά την παράσταση μάς έλεγαν ότι ήταν αποκαλυπτικό γι’ αυτούς, το πόσο σημερινό ακουγόταν το μήνυμα του Σοφοκλή, όχι μόνο σε σχέση με την αλαζονεία της εξουσίας, ή με την αδήριτη ανάγκη να ζει κανείς σύμφωνα με τις αξίες του, αλλά και μια ακόμη διάσταση του έργου: Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, αυτή την τόσο ουσιαστική λειτουργία και έννοια της δημοκρατίας. Αυτές τις εκκλήσεις του σοφού και ανθρωπολογικά διαχρονικού σοφόκλειου λόγου αγκάλιασε ο κόσμος και αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος και η επιτυχία της προσπάθειάς μας» συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Θα περιοδεύσει σε 30 πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο που στη πλειοψηφία τους δεν περιλαμβάνονταν στο περσινό πρόγραμμα των παραστάσεων. Κάποιες παραστάσεις επανέρχονται στις πόλεις που υπήρξε μεγάλη ζήτηση, με αποτέλεσμα πολλοί θεατές να μην κατορθώσουν να δουν την παράσταση λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων.
«Ο καθαρός λόγος, η σωστή άρθρωση, οι εξαιρετικές ερμηνείες, η κινηματογραφική σύγχρονη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, το μαύρο του πένθους και το γκρίζο του πολέμου στα κοστούμια και τα σκηνικά της Παναγιώτας Κοκκορού, η κίνηση, το στήσιμο των ηθοποιών, οι ρυθμοί, οι ποιητικές εικόνες και τα χορικά» είναι τα στοιχεία που απογείωσαν την παράσταση, όπως περιγράφει η θεατρική κριτική.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Διαδραματίζεται στη Θήβα, όπου βασίλευε η οικογένεια των Λαβδακιδών και βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης - συνέπεια εμφύλιας διαμάχης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούστηκαν για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής έμεινε να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσήκωσε στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών. Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέοντας, που έχει αναλάβει τώρα την εξουσία ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα, διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, ως προδότης της πατρίδας του, και ορίζει ποινή θανάτου για όποιον παραβεί τη διαταγή του.
Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης και αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της. Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (δίκαιου και νόμιμου, αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, διαφαίνεται ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered By Blogger